BIOGRAFIA

Louis Germain de Funès de Gallarza (1914-1983) urodził się 31 lipca 1914 roku w Courbevoie, w średnio zamożnej szlacheckiej hiszpańskiej rodzinie. Jego ojcem był Hiszpan Carlos Louis de Funès de Gallarza, wzięty i doświadczony prawnik.
Przed II wojną Louis de Funès imał się różnych zajęć. Początkowo był kreślarzem, potem pracował w domu szyjąc. W 1940 roku Louis de Funès zostaje powołany do służby wojskowej. W okupowanym Paryżu przyszły aktor całymi nocami grywa na pianinie w klubach. Pragnie jednak zarabiać na życie w inny sposób - jako producent i reżyser teatralny lub kinowy.
22 sierpnia 1943 roku żeni się z Joanną Barthelemy de Mautpassant, wnuczką Guy de Maupassant'a, która będzie jego podporą w trudnych momentach, a jeszcze później agentem szukającym odpowiednich scenariuszy i partnerów ekranowych. Joanna była jego drugą żoną, po Germaine Elodií Carroyerovou.
27 stycznia 1944 roku na świat przychodzi syn Patryk de Funès. Został lekarzem w Saint - Germain w Laye. Drugi syn Oliver urodził się 11 sierpnia 1949 roku. Grał w kilku filmach z ojcem (Fantomas wraca, Oskar, Sławna restauracja, Wielkie wakacje, Hibernatus, Człowiek-orkiestra, Zawieszeni na drzewie). Później pracował jako pilot francuskich linii lotniczych Air France Europe. Louis de Funès miał także córkę z pierwszego małżeństwa Isabelle de Funès, która również była aktorką (zagrała w ośmiu filmach na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych).
Pierwszą rolę Louis otrzymuje dzięki Danielowi Gelin w filmie Kuszenie Barbizona. W filmie Pięcioraczki Louis de Funès gra postać karawaniarza, ukazując go w krzywym zwierciadle. Małą drugoplanową rolę gra Fernandel.
W czasie wywiadu w telewizji w 1971 roku Louis opisywał początki swojej kariery: "Nie żałuję, że moja kariera rozwijała się powoli. Pozwoliło mi to zrozumieć głębie rzemiosła. Wtedy jeszcze wypróbowywałem nieznane kolory, detale, mimikę, gesty, które sprawdzałem w małych rolach. Posiadłem pewien dorobek komiczny, którego nie mogłem wykorzystać w pełni w całej mojej dotychczasowej karierze. Zdałem sobie sprawę, że trzeba zawsze zaczynać od nowa".
Krytycy różnie wypowiadali się na jego temat, począwszy od roli w filmie Podróż do Paryża. Louis de Funès irytuje wielu na przykład Gabina i Bourvila. Ten pierwszy uważa, że jest to przesyt formy nad treścią. Między Louisem a innymi aktorami z reguły ciężko się układało. Fernandel ciągle go ignorował, Jean Marais nie przyjmował do wiadomości o jego istnieniu. Jean Lefebvre nie miał nic do powiedzenia na jego temat dopóki nie zobaczył "Żandarm się żeni".
W filmie Koko partneruje mu Jacqueline Maillan. Ten film pozwala Louisowi wznieść się na wyżyny, dostaje się na afisz, z którego już nie schodzi.
Tego samego roku 1963 Jean Girault poszukuje odtwórcy roli żandarma (Żandarm w Saint-Tropez) postaci wymyślonej przez Richarda Balducci. Podstawą do napisania scenariusza były wakacje spędzone w Saint-Tropez. W czasie kręcenia filmu realizatorzy i operatorzy zainstalowali się na posterunku żandarmerii. W filmie ukazano wiele komicznych sytuacji zarówno fikcyjnych jak i prawdziwych, z którymi można się spotkać prawie wszędzie.
Jean Girault i Louis kręcą jeszcze pięć filmów o żandarmach oraz: Napad na bank w 1964. Wielkie wakacje w 1967, Mały pływak (Zwariowany weekend) w 1968, Jo w 1971, Skąpiec w 1979 i Kapuśniaczek w 1981. Jean Girault decyduje się na dokręcenie jeszcze jednego odcinka żandarmów - Żandarm i policjantki w 1982.
W Żandarmach grał też wielki przyjaciel Louisa Michel Galabru. Mimo że był aktorem zupełnie innego gatunku filmów to doskonale uzupełniał się z Louisem. Okazał się człowiekiem, którego nie można zastąpić innym, jak to często robiono np. z Christianem Marin lub Jean Lefebvre.
Louis de Funès kręcił filmy z innymi wybitnymi reżyserami, m.in.: Edouard Molinaro (Hibernatus).
Marzeniem innego reżysera Gararda Ourego było skojarzenie dwóch największych ówczesnych komików francuskich Bourvila i Louisa de Funes. Ich pierwsze spotkanie ma miejsce na ekranie w Gamoniu. Drugi wspólny film to Wielka włóczęga. Ten film ma ogromne powodzenie w kinach francuskich. Bourvil umiera we wrześniu 1970 roku. Burzy to wszystkie plany Ourego (Bourvil miał zagrać rolę służącego w Mani wielkości). Louis jest bardzo zasmucony przedwczesnym odejściem Bourvila.
W 1974 roku Louis trafia do szpitala z powodu przemęczenia. Potrzebuje wypoczynku, jego serce daje znać o sobie. Podczas odpoczynku zbiera energię aby zagrać na Broadway'u, pracuje nad nowymi gagami przekształca teatralną rolę w Oskarze. Najwięcej radości daje mu pobyt w Chateau de Clermont, gdzie uprawia warzywa, owoce oraz kwiaty.
W 1976 roku powraca na afisze razem z Claudem Zidi, który zaproponował mu główną rolę w filmie Skrzydełko czy nóżka. W 1981 reżyseruje i gra w filmie kostiumowym będącym adaptacją tekstu Moliera (Skąpiec).
W swoim przedostatnim filmie Kapuśniak (1981) niejako przepowiada swoje rychłe odejście. Ostatnim filmem z udziałem LdF jest szósta część przygód sierżanta Cruchot'a Żandarm i policjantki (1982).
Louis był profesjonalistą w każdym calu nigdy nie przychodził na plan nie przygotowany, był skupiony i zdeterminowany. Potrafił dzisiątki razy powtarzać wybraną scenę, aż do osiągnięcia zamierzonego celu.
Zagrał w sumie w 146 filmach.
Zmarł w Nantes na atak serca 27 stycznia 1983 roku.

© Bogusław Kuczek